baner baner
baner
szukaj baner
struktura
Sprawy kancelaryjne
struktura
KANCELARIA PARAFIALNA
czynna codziennie w godz. od 1600 do 1700
(w niedzielę i święta - nieczynna)


SAKRAMENT CHRZTU

Chrzest jest pierwszym i najważniejszym sakramentem. Czyni nas przybranymi dziećmi Bożymi i włącza do wspólnoty Kościoła.

O chrzest dla swoich dzieci proszą ci rodzice, którzy dają publicznie gwarancję, że będą dla potomstwa żywym przykładem życia według zasad wiary katolickiej.

Prawo kościelne zezwala na udzielenie chrztu dziecku, którego rodzice nie są związani sakramentem małżeństwa, jeśli istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zawarcie takiego związku.

Jeżeli taka przeszkoda nie zachodzi, osoby te powinny najpierw uregulować swoje sprawy osobiste zgodnie z nauką Kościoła, a dopiero potem prosić o chrzest dla swojego dziecka.

Sakramentu Chrztu świętego udzielamy w naszym kościele w każdą II niedzielę miesiąca, podczas uroczystej Mszy św. o godz. 10:30.

Posługę chrzestnych mogą pełnić wyłącznie w pełni praktykujący katolicy, którzy:

  • zostali wyznaczeni przez przyjmującego chrzest lub jego rodziców (opiekunów)
  • są katolikami bierzmowanymi i przyjęli już sakrament Eucharystii
  • prowadzą życie zgodne z wiarą i czekającymi ich obowiązkami
  • ukończyli 16. rok życia (można dopuścić wyjątek na podstawie słusznej przyczyny)
  • nie podlegają żadnej karze kanonicznej (prawnie wymierzonej lub stwierdzonej)
  • nie są ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

Konferencja przed chrztem dla rodziców i chrzestnych odbywa się w środę przed niedzielą chrztów o godz. 16:00 w sali na plebanii.

Po konferencji rodzice dokonują zapisu aktu chrztu w kancelarii parafialnej.

Należy przynieść ze sobą następujące dokumenty:

  • odpis aktu urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego
  • świadectwo ślubu kościelnego (jeśli odbył się poza naszą parafią)
  • dane personalne o rodzicach chrzestnych (zaświadczenia o praktykowaniu wiary rodziców chrzestnych z parafii ich zamieszkania)

Wypada, aby rodzice i chrzestni przystąpili z okazji chrztu do Sakramentu Pokuty i przyjęli Komunię świętą podczas Mszy świętej, w czasie której udzielany jest Chrzest.

Jeśli warunki nie pozwalają na uroczysty chrzest w kościele (np. choroba dziecka), należy ochrzcić je "z wody" w domu lub szpitalu, później - w czasie ustalonym z duszpasterzami - uzupełnić obrzęd w kościele.

SAKRAMENT BIERZMOWANIA

"Kiedy Apostołowie w Jerozolimie dowiedzieli się, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do nich Piotr i Jana, którzy przyszli i modlili się za nich, aby mogli otrzymać Ducha Świętego, bo na żadnego nich jeszcze nie zstąpił. Byli jedynie ochrzczeni w imię Pana Jezusa. Wtedy więc wkładali Apostołowie na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego" (Dz 8, 14-17)

Bierzmowanie jest sakramentem dojrzałości chrześcijanskiej.

Zwykle przyjmują go uczniowie klas III gimnazjum uczęszczający na katechizację. Natomiast osoby, które z różnych przyczyn nie przyjęły dotąd tego sakramentu, powinny porozumieć się z duszpasterzami, gdzie i kiedy mogą być bierzmowani poza prafią.

Sakrament bierzmowania może i powinien przyjąć każdy ochrzczony.

Aby godnie przyjąć sakrament, należy:
  • być w stanie łaski uświęcającej,
  • być odpowiednio pouczonym i zdolnym do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych.

Spotkania formacyjne dla kandydatów do sakramentu bierzmowania dla uczniów klas III gimnazjum lub starszych trwają od września do maja.

Wymaga się, aby Sakrament Bierzmowania przyjęły osoby zamierzające zawrzeć związek małżeński oraz ci, którzy pragną być kandydatami na rodziców chrzestnych.

Świadkami bierzmowania z zasady powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy to jest niemożliwe wówczas inny wierzący, bierzmowany i praktykujący katolik lub sami rodzice.

Świadek kładzie prawą rękę na prawym ramieniu kandydata na znak, że będzie go wspierał radą i czynem w życiu zgodnym z wyznawaną wiarą.

BIERZMOWANIE zobowiązuje wszystkich, którzy je przyjęli, do postępowania zgodnego z zasadami wiary katolickiej, do odważnego wyznawania i obrony wiary oraz do apostołowania w swoim środowisku, czyli głoszenia postawą życiową, że Jezus jest naszym Zbawicielem.

SAKRAMENT POKUTY

Każdy katolik ma obowiązek przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym (tj. od Środy Popielcowej do Uroczystości Zesłania Ducha Świętego) przystąpić do Sakramentu Pokuty.

Kościół zachęca jednak swoich wiernych, aby korzystali z tego sakramentu jak najczęściej.

Przed przystąpieniem do spowiedzi należy przygotować się w następujący sposób:
  • uczynić rachunek sumienia (najlepiej przy pomocy książeczki do nabożeństwa),
  • żałować za popełnione grzechy,
  • szczerze wyznać je przy konfesjonale posługując się formułą spowiedzi,
  • uczynić postanowienie poprawy życia,
  • naprawić skutki wyznanych grzechów po otrzymaniu rozgrzeszenia (zadośćuczynienie)

Szczególną okazją do odbycia sakramentalnej spowiedzi są misje lub rekolekcje parafialne. Wierzący i praktykujący katolicy biorą udział w rekolekcjach adwentowych i wielkopostnych.

SAKRAMENT EUCHARYSTII

Warunkiem przyjęcia Eucharystii jest sumienie wolne od grzechu ciężkiego.

Po raz pierwszy dzieci przyjmują Pierwszą Komunię świętą w klasie drugiej szkoły podstawowej. Aby te wydarzenia nie zatraciły charakteru religijnego wypada unikać wszelkiej przesady i ostentacji (bogate stroje, kosztowne prezenty, wystawne przyjęcia w domach).

Najczęściej Komunia święta bywa udzielana pod postacią chleba. W szczególnych przypadkach można Ją przyjmować pod dwiema postaciami, np. z okazji ślubu.

Komunię świętą wolno przyjmować codziennie, a nawet drugi raz w ciągu dnia, ale jedynie podczas Mszy świętej, w której się uczestniczy.

Z szacunku dla Najświętszego Sakramentu post eucharystyczny przed przyjęciem Komunii świętej wynosi 1 godzinę. Chorzy mogą przyjmować Komunię świętą o każdej porze dnia, nawet bez zachowania godzinnego postu eucharystycznego.

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

Związek małżeński mogą zawierać osoby pełnoletnie (niepełnoletnie - za zgodą rodziców, sądu opiekuńczego oraz biskupa).

Sakrament małżeństwa udzielany jest zasadniczo w czasie Mszy św., w terminie ustalonym z narzeczonymi (zwykle w soboty oraz w II Dzień Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy).

Narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej na 3 miesiące przed planowanym ślubem i przynoszą ze sobą następujące dokumenty:
  • dowód osobisty,
  • metrykę chrztu z aktualną datą (ważna jest 6 miesięcy od daty wystawienia) i adnotacją o bierzmowaniu,
  • świadectwa ukończenia religii z ostatniej klasy
  • akt ślubu, jeśli wcześniej zawarto związek cywilny.

Miejscem spisania protokołu przedślubnego jest zwyczajowo parafia narzeczonej. Sama zaś uroczystość zawarcia sakramentu małżeństwa może się odbyć w dowolnym kościele na podstawie upoważnienia (licencji) wydanego przez właściwego księdza proboszcza.

Po zgłoszeniu się do kancelarii narzeczeni (jeśli chcą, aby ślub kościelny pociągał za sobą również skutki cywilno-prawne tzw. ślub konkordatowy) muszą udać się do USC, właściwego ze względu na zamieszkanie jednej ze stron, w celu dokonania formalności wynikających z prawa świeckiego.

USC wyda narzeczonym zaświadczenie (3 egz.) o tym, że mają oni prawo zawrzeć małżeństwo wg prawa polskiego (zaświadczenie jest ważne 3 miesiące od daty wystawienia), które należy dostarczyć do kancelarii parafii, gdzie będzie zawierane małżeństwo.

W trakcie przygotowania narzeczeni są zobowiązani do uczestnictwa:
  • w dniu skupienia, który odbywa się w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Orchówku w każdą I niedzielę miesiąca (początek o godz. 10:30)
  • do wysłuchania 4 konferencji, które odbywają się w Katolickiej Poradni Rodzinnej przy naszej parafii (pierwsze spotkanie - zawsze w II niedzielę miesiąca o godz. 11:30).

Jeśli małżeństwo zawiera katolik z osobą należącą do innego wyznania lub religijnie obojętną, strona katolicka powinna złożyć oświadczenie, że dołoży starań, aby dzieci były ochrzczone i wychowane po katolicku.

Zapowiedzi przedślubne wygłaszane są w parafiach zamieszkania narzeczonych. Osoby wiedzące o ewentualnych przeszkodach do zawarcia związku małżeńskiego powinny zgłosić te informacje do kancelarii parafialnej.

Świadkami do Sakramentu Małżeństwa powinni być katolicy praktykujący (przy ślubie konkordatowym - ukończone 18 lat), którzy podczas Mszy św. przystąpią do Komunii św.

Zaświadczenie dostarczają od własnego Ks. Proboszcza.

SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH

Rodzina, domownicy chorego lub personel szpitala powinni zachęcać pacjenta do spotkania z kapłanem, gdy chory jest jeszcze przytomny.

Sakrament Namaszczenie Chorych jest okazją do duchowego umocnienia chrześcijanina dotkniętego cierpieniem. Można go przyjmować wielokrotnie.

Nie należy więc odkładać wezwania księdza na ostatnią chwilę!

Wypada, aby w obrzędzie Namaszczenia Chorych uczestniczyli nie tylko chorzy, ale i ich domownicy.

Przed przybyciem księdza trzeba przygotować:
  • stół nakryty białym obrusem,
  • krzyż i dwie świece,
  • kropidło, wodę święconą,
  • talerzyk z kilkoma kawałkami waty do otarcia rąk.

Regularnie odwiedzamy chorych i osoby w podeszłym wieku w pierwsze piątki miesiąca od godz. 8:30. Chorych należy zgłosić wcześniej w kancelarii parafialnej lub w zakrystii, podając dokładny adres zamieszkania.

Przed świętami kapłani przynoszą Komunię św. chorym i starszym, którzy nie mogą pójść do kościoła (wówczas także spowiadają i udzielają Sakramentu Chorych).

W nagłych wypadkach należy wezwać kapłana o każdej porze.

Sakramentu Namaszczenia Chorych udziela się chorym, a nie zmarłym.
Dlatego nie wzywa się kapłana z sakramentem do osób, które już nie żyją.
Zmarłym trzeba przygotować pogrzeb oraz modlić się za spokój ich dusz.

POGRZEB KATOLICKI

Prawo do uroczystego pogrzebu mają wierzący i praktykujący katolicy oraz te osoby, które przed śmiercią pojednały się z Bogiem.

Zmarli, którzy nie spełnili tych warunków, zasługują na pogrzeb w pewien sposób ograniczony.

Zmarli, którzy nie utrzymywali za życia kontaktów z Kościołem (ateiści, obojętni religijnie, członkowie sekt) mają prawo do pochowania na cmentarzu wyznaniowym, ale bez udziału księdza.

Rodzina zmarłego, przy ustalaniu terminu pogrzebu, powinna przedstawić:
  • akt zgonu (wydany przez lekarza),
  • świadectwo zgonu (wydane przez Biuro Ewidencji Ludności),
  • zaświadczenie o udzieleniu Sakramentu chorych i Wiatyku (Komunii świętej), jeśli zgon nastąpił poza parafią lub w szpitalu (wystawia je kapelan szpitala).

O zbawieniu lub potępieniu człowieka decyduje jedynie BÓG!

Za wszystkich zmarłych, w tym również za samobójców, wolno się modlić i polecać ich miłosierdziu Stwórcy.

Każda rodzina katolicka powinna:
  • przynajmniej raz w roku uczestniczyć we Mszy świętej odprawianej za spokój dusz zmarłych członków rodziny,
  • oraz polecić ich modlitwie wspólnoty parafialnej w wypominkach.
-1--
struktura struktura
stopka