Pogrzeb katolicki

Prawo do uroczystego pogrzebu mają wierzący i praktykujący katolicy oraz te osoby, które przed śmiercią pojednały się z Bogiem. Zmarli, którzy nie spełnili tych warunków, zasługują na pogrzeb w pewien sposób ograniczony.

Zmarli, którzy nie utrzymywali za życia kontaktów z Kościołem (ateiści, obojętni religijnie, członkowie sekt), mają prawo do pochowania na cmentarzu wyznaniowym, ale bez udziału księdza.

Formalności

Rodzina zmarłego, przy ustalaniu terminu pogrzebu, powinna przedstawić w kancelarii parafialnej:

• akt zgonu (wydany przez lekarza),
• świadectwo zgonu (wydane przez Biuro Ewidencji Ludności),
• zaświadczenie o udzieleniu Sakramentu Chorych i Wiatyku (Komunii świętej), jeśli zgon nastąpił poza parafią lub w szpitalu (wystawia je kapelan szpitala).

O zbawieniu lub potępieniu człowieka decyduje jedynie Bóg. Za wszystkich zmarłych, w tym również za samobójców, wolno się modlić i polecać ich miłosierdziu Stwórcy.

Każda rodzina katolicka powinna przynajmniej raz w roku uczestniczyć we Mszy świętej odprawianej za spokój dusz zmarłych członków rodziny oraz polecić ich modlitwie wspólnoty parafialnej w wypominkach.